یکی از دیدگاه های اصلی در ارتباط با علم در تمدن اسلامی،”دیدگاه مابعدالطبیعه علم” و”دیدگاه علم به عنوان امرمقدس” می باشد. متفکرانی همچون “رنه گنون“، “دکترسیدحسین نصر“،”نقیب العطاس“،”دکتر عثمان بکار“،”دکتر مهدی گلشنی” و “آلپ ارسلان آچیکگنج” این دیدگاه را مطرح کرده اند.
اصول کلان این دیدگاه “#علم_شناسی_مابعدالطبیعی” در تمدن اسلامی، مبتنی بر اصول کلان ذیل هست:
#اصل_اول: تاکید بر “علم شناسی مابعدالطبیعی” در مقابل “علم شناسی فلسفی” در تمدن اسلامی در این دیدگاه؛
#اصل_دوم: هرفعالیت علمی در این دیدگاه بایستی مبتنی بر “چهارچوب مابعدالطبیعه علم” صورت گیرد و اصول فعالیت علمی بایستی براساس “آموزه های نامتغیر وحی الهی” صورت گیرد؛
#اصل_سوم: در این دیدگاه مابعدالطبیعه علم،برخلاف “علم شناسی فلسفی” و “علم شناسی اجتماعی“، “مفهوم مقدسی” از طبیعت و جهان هستی توسط علم تبیین می شود؛
#اصل_چهارم: در این دیدگاه به لحاظ “نگرش مقدس” به جهان طبیعت،”علوم فیزیکی و علوم سنتی” در شکل گیری و عملکرد تابعی از این نگرش مقدس هستند؛
#اصل_پنجم: دراین دیدگاه، علوم طبیعی نه فقط “در روش و ارزش اخلاقی“،بلکه دلیل “وجودی و مابعدالطبیعی” خودرا نیز از “اصول وحی الهی” دریافت می کنند؛
#تذکر: جهت مطالعه تفصیلی در زمینه دیدگاه “مابعدالطبیعی علم“، به منبع ذیل مراجعه شود: “فلسفه علم و دین در اسلام و مسحیت“؛ تدپیترز ،مظفر اقبال و سید نعمان الحق؛ ترجمه جواد قاسمی؛ بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی. #پرونده_فلسفه_علم_تمدن
eitaa.com/mir_mohammadi5050
sapp.ir/d.mir.mohammadi50